Conjugación del verbo disorientare
| Infinitivo | disorientare |
|---|---|
| Gerundio | disorientando |
| Participio presente | disorientante |
| Participio pasado | disorientato |
Modo indicativo
Presente
| io | disoriento |
|---|---|
| tu | disorienti |
| lui, lei, Lei | disorienta |
| noi | disorientiamo |
| voi | disorientate |
| loro, Loro | disorientano |
Pretérito imperfecto
| io | disorientavo |
|---|---|
| tu | disorientavi |
| lui, lei, Lei | disorientava |
| noi | disorientavamo |
| voi | disorientavate |
| loro, Loro | disorientavano |
Pretérito perfecto simple
| io | disorientai |
|---|---|
| tu | disorientasti |
| lui, lei, Lei | disorientò |
| noi | disorientammo |
| voi | disorientaste |
| loro, Loro | disorientarono |
Futuro
| io | disorienterò |
|---|---|
| tu | disorienterai |
| lui, lei, Lei | disorienterà |
| noi | disorienteremo |
| voi | disorienterete |
| loro, Loro | disorienteranno |
Pretérito perfecto compuesto
| io | ho disorientato |
|---|---|
| tu | hai disorientato |
| lui, lei, Lei | ha disorientato |
| noi | abbiamo disorientato |
| voi | avete disorientato |
| loro, Loro | hanno disorientato |
Pretérito pluscuamperfecto
| io | avevo disorientato |
|---|---|
| tu | avevi disorientato |
| lui, lei, Lei | aveva disorientato |
| noi | avevamo disorientato |
| voi | avevate disorientato |
| loro, Loro | avevano disorientato |
Pretérito anterior
| io | ebbi disorientato |
|---|---|
| tu | avesti disorientato |
| lui, lei, Lei | ebbe disorientato |
| noi | avemmo disorientato |
| voi | aveste disorientato |
| loro, Loro | ebbero disorientato |
Futuro anterior
| io | avrò disorientato |
|---|---|
| tu | avrai disorientato |
| lui, lei, Lei | avrà disorientato |
| noi | avremo disorientato |
| voi | avrete disorientato |
| loro, Loro | avranno disorientato |
Modo subjuntivo
Presente
| che io | disorienti |
|---|---|
| che tu | disorienti |
| che lui, lei, Lei | disorienti |
| che noi | disorientiamo |
| che voi | disorientiate |
| che loro, Loro | disorientino |
Pretérito imperfecto
| che io | disorientassi |
|---|---|
| che tu | disorientassi |
| che lui, lei, Lei | disorientasse |
| che noi | disorientassimo |
| che voi | disorientaste |
| che loro, Loro | disorientassero |
Pretérito
| che io | abbia disorientato |
|---|---|
| che tu | abbia disorientato |
| che lui, lei, Lei | abbia disorientato |
| che noi | abbiamo disorientato |
| che voi | abbiate disorientato |
| che loro, Loro | abbiano disorientato |
Pretérito pluscuamperfecto
| che io | avessi disorientato |
|---|---|
| che tu | avessi disorientato |
| che lui, lei, Lei | avesse disorientato |
| che noi | avessimo disorientato |
| che voi | aveste disorientato |
| che loro, Loro | avessero disorientato |
Modo condicional
Presente
| io | disorienterei |
|---|---|
| tu | disorienteresti |
| lui, lei, Lei | disorienterebbe |
| noi | disorienteremmo |
| voi | disorientereste |
| loro, Loro | disorienterebbero |
Pretérito
| io | avrei disorientato |
|---|---|
| tu | avresti disorientato |
| lui, lei, Lei | avrebbe disorientato |
| noi | avremmo disorientato |
| voi | avreste disorientato |
| loro, Loro | avrebbero disorientato |
Modo imperativo
| (tu) | disorienta |
|---|---|
| (Lei) | disorienti |
| (noi) | disorientiamo |
| (voi) | disorientate |
| (Loro) | disorientino |
Categorías
Traducciones
- catalán
- desorientar
- inglés
- to bewilder, to disorient
- español
- desorientar
- francés
- désorienter
- portugués
- desnortear, desorientar